اي هميشه ماندني کنار من ،مرا صدا بزن!

سپيده لبان تو پيام عشق مي دهد.

و من کنار خاطرات خسته ام، تو را مرور مي کنم

صفاي جان من  نشا نه اي براي با تو بودن است

زمان آ شنا شدن قسم به عشق خورده ام 

که قلب عاشقم فقط به ياد تو هماره زنده است

اي تمام آرزو! تمامي اميد

مرا صدا بزن،صدا بزن...

عشق واقعيتي است ونه حقيقتي که عشق

را در هيچ کجا حقي نيست

توفنده و شورنده و سوزنده

که مي گدازاند اول جان را و بعد تن را

ابتدايش شادي و انتهايش غم

داغي است بر دل که سوزشي در جان دارد

 و نرمشي در چشم

و

واماندگي را در لحظه ديدار

بيداد از اين ماندگار ترين و شيرين ترين

خطاي دل ...